Constantijn Huygens
1596-1687

Purmerende

Hoe oud en ben ick niet, die 't selver niet en weet!
Hoe weet ick 't, die soo jongh soo menigh meester sleet?
Sints Eggerts dicke Beurs den jongen Vorst verbonde,
Die my ter danckbaerheit het hooge huys vergonde.
Maer dubbel was de gonst, al was sy 't by gevall,
Van die mijn' wooningen besloten in een' Wall;
Met werd ick Stad genoemt, met heb ick stad gegrepen
In 's Vaderlands bewind; daer segh ick onbegrepen
Of, Ja, wanneer 't my lust, of, als ick weiger, Neen:
Wat schaedt mijn' kleinigheit? de grootst' en zijn maer een.

Aant. Huygens in de marge

3 Willem Eggert hadde den jongen Hertogh Willem van Beyeren (in ongenade van sijn' Vader Hertogh Albert zijnde) door bystand van gelde sulcks verplicht, dat hy hem onder andere belooningen vergunde het Slot te Purmerende te bouwen, daer van hy de eerste Heere werd. 1410.

Purmerend

Hoe oud moet ik niet zijn, wanneer ik zelf vergeet,
Hoe jong ik was toen ik al vele meesters sleet,
Nadat een rijke Willem, als de rente op vertrouwen,
Van Hertog Willem hier een slot had mogen bouwen.
Nog groter zegen bracht mij dat een wijs bestuur,
Mijn erven liet beschutten met een martiale muur.
Pas jong als stad heb ik mij oud en wijs gedragen,
In Patria’s bewind. Ik hoor daar niemand klagen
Als ik van harte ‘Ja’ zeg of hartgrondig ‘Neen’.
Wat maal ik om gewicht? Elke stem is er maar één!

---