Leiden
't En ware 't nijdigh Duyn, of 't Rhijnsch verdwaelde sogh
Ick waer, spijt andere, de grootste Rhijnstadt noch;
Om nevens Katwijck uyt mijn' wraecke te gaen haelen
Van 't Arragonsch geweld. Hoe souden sy 't betaelen
Die, op mijn aller weeckst, voor 't stuyvende gerucht
Van een' verrotten muer verstoven in de vlucht!
Nu doen ick 's meer van verr, nu doen ick oock te Roomen
Mijn' ware wetenschap, mijn' wijse Waerheit schroomen;
Krabt, kloeckste Phariseên, van alle die ick ken,
't Zijn scherpe nagelen die 't meer zijn dan mijn' Pen.
---
Leiden
Lagen het Duin en de verdoolde Rijn niet dwars,
Ik had, desondanks Rijnlands primus inter pars,
Bezuiden Katwijk, over zee, mijn gram gehaald
Voor Aragons geweld - Duur had hij mij betaald,
Dat hij, waar ik al wankelde, bloot door geraas
Van een verzakte wal, zich kennen liet als blode haas!
Rein water wast hem nu de oren, doet zelfs Rome
Voor ware wetenschap en wijze Waarheid schromen.
Krabt rustig voort, gij felste Farizeeërs die ik ken,
Scherp zijn de nagels die het winnen van mijn Pen.
-
Volg de link voor het origineel en de copieuze noten:
http://www.dbnl.org/auteurs/auteur.php?id=huyg001