Briel
'k En ken geen Heele meer, en Breehiel is my vremd.
Nu houd ick 't met den naem die op den neuse klemt:
Dat werde Phlips gewaer, die door mijn' Brill-gelasen
Al vroegh sijn' avont-uer, en hoe 't 'er noch sou rasen
Om Hollands Vryheid, las. Wat leght my aen den lof
Van uyt de diept' gedijckt, van klei geworden stof,
Van stercke Zee-gebuert? 'k heb door het spits2 gebeten,
Dat heeft vry Nederland mijn' tanden danck te weten:
Daer gaet 'er veel ten strijd', en 't winnen wordt gemeen,
En volgers winnen oock; maer voor en wint maer een.
Aantekeningen. Huygens:
1 De mond van de Mase wordt Helium geheeten door Plinius.
2 1572.
--
Den Briel
Mijn oude namen afgeschud, Helium, Breehiel,
Heet ik naar wat het oog het best beviel: Den Briel.
Heer Filips zag al, kijkend door mijn klare glazen,
Hoe lang de strijd om Hollands vrijheid nog zou razen;
Lang na zijn avonduur. Wat maal ik dan om lof
Op ingedijkte klei, gebakken steen, hardstenen Hof?
Ik was het die in deze strijd het spits heeft afgebeten.
Vrij Nederland is hier geëcht, dat men het niet vergete.
Waar velen vechten, daar wordt winnen algemeen;
Daar wint de laatste zelfs. Vooraan wint er maar één.
---
Voor info over de auteur en het origineel:
http://www.dbnl.org/auteurs/auteur.php?id=huyg001