Amsteldam
Gemeen' verwonderingh betaemt mijn' wondren niet;
De Vreemdelingh behoort te swijmen die my siet.
Swijmt, Vreemdelingh, en seght, Hoe komen all' de machten
Van al dat machtigh is besloten in uw' grachten?
Hoe komt ghy, gulde Veen, aen 's Hemels overdaed?
Pack-huys van Oost en West, heel Water en heel Straet,
Tweemael-Venetien, waer's 't einde van uw' wallen?
Seght meer, seght, Vreemdelingh. Seght liever niet met allen:
Roemt Roomen, prijst Parijs, kraeyt Cairos heerlickheit:
Die schrick'lickst van my swijght heeft aller best geseit.
---
Amsterdam
Gewoon bewondering doet mijn wonderen tekort;
Omvallen moet de buitenman of hij ten Hemel stort.
Bezwijm dus, vreemdeling, aan al mijn pracht en
Luister. Hoe werd dit opgetast aan een paar grachten?
Hoe kwam dit veen tot goud, vanwaar die overdaad?
Voor alle streken stapelplaats, heel water en al straat.
Venetië in tweevoud, is er een einder na uw wallen?
Spreek, vreemdeling - laat een gepaste stilte vallen:
Roem Rome, prijs Parijs, loof wat in Londen is ontloken.
Wie witjes van mij zwijgt, heeft recht van mij gesproken.
Meer over het origineel en Huygens:
http://www.dbnl.org/auteurs/auteur.php?id=huyg001